Wanneer fotograferen voor mij begonnen is. weet ik eigenlijk niet meer. In mijn archief zitten foto’s uit de diensttijd, de studitijd, praktijktijden en familie. Kortom gericht op herinneringen en familieleven. Pas toen mijn pensioen aan de horizon verscheen, werd dat anders.

Mijn vrouw ontwikkelde zich als kunstschilder en had daar veel plezier in. Zonder dat ik iets doorhad, bouwde ze samen met een fotograferende buurman, op zolder een doka. Het zelf ontwikkelen was fascinerend. Er was een goede fotoclub in Deurne. Daar leerde ik gericht fotograferen. Net voor Corona kreeg mijn vrouw een hartaanval en bleef er weinig tijd meer over voor de fotografie.

Na haar overlijden probeerde ik het weer op te pakken, maar inmiddels was de fotografie heel erg en ingrijpend veranderd. Daar worstel ik nog steeds mee. Mijn belangstelling gaat vooral uit naar straat en landschapsfotografie. De nadruk ligt vooral in de sfeer die mijn foto’s proberen uit te stralen.